Słownik pokerowy

A - Q | E - I | J- N | O - R | S - Z | Teoria pokera

A

ABC: 1) Raz-dwa-trzy, jak w układzie as-dwójka-trójka
2) ABC player (gracz ABC): gracz przewidywalny, znany z tego, że gra tylko łatwymi do odczytania silnymi kartami
3) Najbardziej dosłownie – najlepszy możliwy układ kart w momencie rozdania, np. A-2-3 w pokerze razz

Ace (as): Najmocniejsza karta w większości odmian pokera.

Ace-High: Układ pięciokartowy, w którym jest jeden as, ale nie ma strita, koloru ani pary.

Aces Full: Full z trzema asami i dowolną parą

Aces Up: Układ zawierający dwie pary, z których jedna to asy.

Acey Deucey: 1) Dowolna gra, w której asy i dwójki są kartami uniwersalnymi
2) Sytuacja, w której dwie karty gracza lub dwie wyłożone karty to as i dwójka

Act – Action (ruch – zagranie, akcja) : 1) Act (ruch): kolej danego gracza na wykonanie możliwego zagrania; dosłownie: zagranie uzyskanym układem kart (ręką)
2) Action (zagranie, akcja): fold (spasowanie), check (czekanie), call (sprawdzenie), bet (postawienie) lub raise (podbicie)
3) Action player (gracz skłonny do licytowania): gracz, który łatwo stawia zakłady lub podbija.

Action card (karta stymulująca licytację): Karta odkryta na stole, która w znaczący sposób wzbudza licytację w Texas Hold'em lub innych grach z kartami wspólnymi (ang. community cards), ponieważ jest ona pomocna dla dwóch lub większej liczby graczy. Na przykład as we flopie w sytuacji, gdy dwóch graczy ma po jednym asie.

Active Player (gracz aktywny): Dowolny gracz, który nadal bierze udział w rozdaniu.

Add-On (dodawanie): Możliwość dokupienia określonej ilości żetonów na koniec okresu dokupywania (ang. rebuy period) przez każdego z uczestników turnieju.

Advertising (reklama): Prowadzenie łatwej do odczytania gry lub odsłanianie kart w taki sposób, by z premedytacją wytworzyć u swoich przeciwników określone przekonanie co do własnego stylu gry. Na przykład prowadzenie gry na niskim poziomie i wykładanie tylko silnych układów kart w celu sprawienia wrażenia, że jest się albo słabym, albo ostrożnym graczem (ang. tight player), by w kolejnych rozdaniach wykorzystać założenia przyjęte przez innych graczy przeciwko nim.

Agent: Uczestnik oszukańczej zmowy.

Agresywny: Styl gry charakteryzujący się regularnym obstawianiem i podbijaniem, przez co utrzymanie puli staje się kosztowne dla innych graczy.

Ahead (do przodu): 1) Wielkość zysków osiągniętych w sesji. Na przykład: „Jestem 10 dolarów do przodu.”
2) Układ, który wygrywa w dowolnym momencie podczas danego rozdania.

All In (wejście za wszystko): Zagranie, w którym gracz stawia wszystkie swoje żetony. (W pokerze online można uznać, że gracz wszedł za wszystko, jeśli jest rozłączony, nawet jeśli wciąż posiada żetony).

Angle: Zagranie technicznie dozwolone, jednak wątpliwe etycznie. Na przykład rozmyślnie nieprawidłowe sprawdzanie własnej ręki w celu nakłonienia do spasowania lub wkładanie nietypowych ilości żetonów do puli w celu zdezorientowania przeciwników, czy zamiarem gracza jest sprawdzenie, czy też podbicie. Gracza, który stosuje tego typu taktykę, określa się mianem: „angle shooter”.

Ante (zakład wejściowy): Obowiązkowy zakład wymagany od wszystkich graczy przed rozpoczęciem rozdania w niektórych grach pokerowych, szczególnie w pokerze otwartym (Stud).

Ante Up: Ustne wezwanie krupiera do opłacenia zakładów wejściowych (ante) przed rozdaniem kart.

Art Gallery: Pięciokartowy układ pokerowy złożony wyłącznie z figur.

Automatic Bluff (blef automatyczny, machinalny): Blef dokonany bez zastanowienia, automatycznie, w wyniku zaistnienia określonej sytuacji. Zależnie od okoliczności ten rodzaj blefu może być często dokonywany bez względu na to, jakie karty posiada gracz.

B

Baby: Niska karta, na ogół od 5 w dół.

Backdoor (dosł. tylne drzwi): 1) Dobieranie wymagające dwóch lub więcej rund do uzyskania określonego układu, na przykład wyciągnięcia dwóch kolejnych kart w dwóch rundach pokera siedmiokartowego lub Texas hold’em w celu uzyskania strita lub koloru.
2) Ułożenie układu innego niż planowany przez gracza. „Zacząłem grę z czterema kierami i miałem nadzieję na uzyskanie koloru, ale <> uzyskałem dwa króle i mój trips okazał się zwycięski.”

Back to Back: Określenie pary własnej np. „back to back Jacks” oznacza parę waletów na ręce.

Back Into, To: Uzyskanie na koniec gry układu innego niż początkowo oczekiwany, np. podjęcie próby skompletowania koloru, a uzyskanie pokera (strita w kolorze).

Backraise: Przebicie przez gracza, który wcześniej wszedł w tej samej rundzie licytacji. Postanowiłem przebić, mając ósemki na ręce, by wyizolować gracza, który wszedł za wszystko. Również: limp-reraise.

Backer (sponsor, fundator, protektor): Osoba, która wykłada pieniądze na gracza (określanego mianem konia), aby prowadził grę w zamian za udział w zyskach (o ile się pojawią). Inne określenia sponsora to „financial backer” („sponsor finansowy”) lub „staker” („udziałowiec”).

Bad Beat (pechowe przebicie): 1) Wyjątkowo nieszczęśliwe przegranie rozdania. Termin nadużywany przez masochistycznych gawędziarzy snujących opowieści o swych pechowych przebiciach.
2) Bad Beat Jackpot: Suma pieniędzy stanowiąca nagrodę dla gracza, który przegrywa, mając na ręce układ kwalifikujący do wygranej, na przykład, w sytuacji gdy kareta przegrywa z pokerem. Istotny element gier przy stołach gotówkowych online.

Bankroll (zasoby finansowe, kapitał): 1) Suma pieniędzy, którymi gracz dysponuje podczas gry w pokera.

Bankroll Management (zarządzanie kapitałem): sztuka gry w jak najbardziej rozsądny i korzystny sposób, w oparciu o wielkość zasobów finansowych, które ma się do dyspozycji.

Behind (dosł. z tyłu): 1) Posiadanie niezbyt dobrego układu (w danym momencie).
2) Określenie gotówki będącej w grze, ale niewidocznej w postaci żetonów leżących przed graczem. Na przykład stwierdzenie przez gracza: „I’ve got $100 behind” („Mam 100 dolarów w tylnej kieszeni”) w momencie wręczania tej kwoty pracownikowi kasyna oznacza chęć włączenia żetonów o tej wartości do gry, jak tylko zostaną mu one przyniesione.

Bellybuster: 1) Ułożenie wewnętrznego strita. Określane również jako „gutshot”.
2) Double Bellybuster (podwójny bellybuster): posiadanie układu, w którym można ułożyć strita po dołożeniu jednej z dwóch kart, np. w Texas Hold’em, gdy ma się na ręce 6-5, a pierwsze cztery karty wspólne to 9-8-3-2, dołożenie zarówno siódemki, jak i czwórki pozwoli uzyskać wewnętrznego strita.

Belly Hit (dosł. uderzenie w brzuch): Ułożenie wewnętrznego strita.

Bet (zakład, licytacja, stawka):
1) Dodanie pewnej kwoty pieniędzy (stawki) do puli w momencie, gdy przypada kolej gracza na wykonanie ruchu
2) Betting (obstawianie, licytacja): wszelkie sposoby wkładania pieniędzy do puli
3) Big Bet (wielka stawka): w grach o określonym limicie puli: licytacja o większą z dwóch możliwych stawek
4) Big Bet Poker (poker wielkich stawek): Gry bez limitu lub z limitem puli

Bet For Value (obstawianie wartości): Obstawianie zakładu w celu zwiększenia wielkości puli w grze po to, by nakłonić przeciwnika raczej do sprawdzenia niż do podbicia lub spasowania.

Bet Into, To: obstawianie zakładu przed silniejszym układem lub graczem, który obstawił wysoko we wcześniejszej rundzie.

Bet The Pot: Obstawianie kwoty równej puli.

Betting structure (struktura zakładów): Kompletny zbiór reguł dotyczących zakładów obowiązków, limitów, maksymalnych przebić itp. w danej grze.

Bicycle (rower):
1) Strit zwany „five high straight” złożony z najniższych kart: 5-4-3-2-A (określany również jako „wheel straight” czyli koło)
2) Najlepszy możliwy układ w grach typu lawball (odwróconych, tj. tych, w których wygrywa najsłabszy układ kart)

Big Bet Poker (poker wielkich stawek): Inne określenie pokera z limitem puli lub bez limitu.

Big Dog (wielki pies): Gracz, który ma niezwykle małe szanse na wygranie w danym rozdaniu (por. dog, underdog).

Big Full (wielki full): Najwyższy możliwy full w pokerze Texas Hold’em: A-A-A-K-K.

Big Lick (wielkie lizanie): 6 i 9 jako karty własne. Znane również jako „kolacja dla dwojga” lub „bal maturalny”, jeśli są w jednym kolorze.

Big One (pot. kafel, kawałek, patyk): 1000 USD

Big Slick: As i Król jako karty własne.

Blackleg (szuler): Dziewiętnastowieczne określenie gracza w karty o złej reputacji.

Black Chip (czarny żeton): Żeton kasynowy o wartości 100 USD.

Black Mariah (czarna mańka): (i) Termin używany w siedmiokartowej grze High Chicago na określenie sytuacji, w której gracz posiada najlepszy układ na stole i najwyższą kartę pik wśród kart zakrytych; (ii) nazwa siedmiokartowej gry, w której układ wygrywający rozdanie musi być równocześnie najwyższym układem i zawierać najwyższą kartę pik wśród kart zakrytych.

Blank: Karta, często karta wspólna, bez widocznej wartości. Podejrzewałem, że Margaret wyciągnęła dobry układ, ale karta river byla bezużyteczna, więc znów postawiłem zakład. Również: „rag” (szmata), „brick” (cegła).

Blinds (zakłady w ciemno):
1) Zakłady obowiązkowe w grach z kartami wspólnymi podobne do zakładów wejściowych (ante), ale na ogół
wymagane tylko od dwóch zawodników na lewo od krupiera.
2) Small Blind (mała ciemna, mała w ciemno): mniejszy z dwóch zakładów obowiązkowych, zazwyczaj 1/2 minimalnego zakładu otwarcia.
3) Big Blind (duża w ciemno): większy z dwóch zakładów obowiązkowych, zazwyczaj równy minimalnemu zakładowi otwarcia.
4) Stealing the Blinds (kradzież zakładów w ciemno): wykonanie podbicia w rundzie otwarcia celem
zdobycia stawek wejściowych bez dalszych ruchów w rozdaniu
5) Betting blind (obstawianie w ciemno): obstawianie zakładu bez patrzenia na kolejną kartę (lub karty)

Blocker (bloker): W pokerze z kartami wspólnymi oznacza to posiadanie outa, czyli karty potrzebnej przeciwnikowi do skompletowania silnego układu z kart wspólnych, na ogół strita lub pokera. Na stole były A-2-3, ale dzięki mojej parze piątek miałem w ręce dwa blokery do strita.

Blue (niebieski): Kolor żetonu pokerowego najczęściej używany do przedstawienia pieniędzy o najwyższym nominale. (pochodzi z rynku akcji od tzw. „blue chipów” czyli największych spółek giełdowych).

Bluffing (blefowanie):
1) Obstawianie lub podbijanie zakładu przy słabej ręce w nadziei, że wszyscy pozostali gracze spasują
2) Semi-bluffing (półblefowanie): obstawianie lub podbijanie przy układzie dobieranym np. do koloru
we wczesnych rundach licytacji, który od czasu do czasu umożliwia wygranie puli tylko dzięki powstrzymaniu się od obstawiania przez innych graczy,
dając jednak teoretyczną możliwość wygrania rozdania po tym, jak większa liczba kart zostanie wyłożona na stół.
3) Bluffer (blefiarz): gracz znany z tego, że często blefuje.
4) Calling a Bluff (sprawdzenie blefa): sprawdzenie zakładu gracza związane z podejrzeniem, że blefuje.

Board (stół, karty ze stołu): Są to karty wspólne w grach typu Hold’em lub innych gracz z kartami wspólnymi. W grach otwartych (typu stud) są to karty rozdawane jako odkryte do ręki każdego z graczy.

Boat (łódka): Full.

Bobtail (krótko obcięty ogon): Strit zewnętrzny.

Boss: Najsilniejszy układ w danej rundzie licytacji.

Bot: Skrót od słowa „robot”. W kontekście pokerowym jest to program, który prowadzi grę w pokera online bez ingerencji (lub z minimalną ingerencją) człowieka.

Bottom Dealer (krupier „spod spodu”): Manipulant, który potrafi w niezauważony sposób rozdać karty ze spodu talii.

Bottom end: Najniższy z kilku możliwych stritów, szczególnie w grze z kartami wspólnymi. Na przykład w Texas hold’em przy kartach 5-6-7 na stole gracz, który ma w ręce 3-4, ma strita niskiego (bottom end), a gracz, który ma w ręce 4-8 lub 9-0 ma strita wyższego. Również: „idiot end”

Bottom pair, bottom set (niska para, niski zestaw): W grze z kartami wspólnymi para lub zestaw dobrane poprzez zestawienie najniższej karty wspólnej z jedną lub dwiema kartami własnymi

Boxed card (karta odwrócona): Odkryta karta w złożonej talii napotkana podczas rozdawania (w przeciwieństwie do karty odkrytej w ramach rozdawania). Większość regulaminów nakazuje kartę odwróconą odłożyć na bok i traktować ją jako kartę nieistniejącą.

Break: 1) W pokerze dobieranym odłożenie kart tworzących układ na ręce w nadziei uzyskania lepszego układu. Na przykład gracz posiadający karty J-J-10-9-8 mógłby zechcieć odłożyć swoją parę waletów, by dobrać do strita.
2) Zakończenie sesji gry; podczas turnieju przerwa, w której gra zostaje wstrzymana, a gracze mogą skorzystać z toalety.

Brick (cegła): Karta bezużyteczna („blank”), chociaż częściej terminu tego używa się na określenie karty niepożądanej niż po prostu niepotrzebnej, na przykład karty wysokiej lub takiej, która pozwala uzyskać parę w grze o niską rękę. Określana również jako „bomba”.

Brick & Mortar: Kasyno lub sala do gry w karty istniejące w „realu” tj. ze ścianami, stołami, krupierami itd.

Broadway Straight (Broadway): Najwyższy strit z asem: A-K-Q-J-T

Broken Game: Gra pieniężna, która wcześniej się toczyła, ale już została zakończona

Bridge order (kolejność brydżowa): Poker jest grą, w której kolejność kolorów nie ma znaczenia z małymi wyjątkami: (i) przy wyznaczaniu krupiera na początku gry
(ii) przy wyznaczaniu wyniku podczas wymiany żetonów na wyższe nominały (ang. chip race)
(iii) przy wyznaczaniu pierwszego obstawiającego w grze otwartej (typu stud).
W takich przypadkach kolejność jest następująca: pik-karo-kier-trefl.

Bring In: 1) Otwarcie rundy licytacji; „Alice weszła za 4 dolary, a Bob podbił do 10.”
2) Zakład obowiązkowy w grach w otwarte karty (typu stud). W pierwszej rundzie licytacji posiadacz najgorszej (najniższej lub najwyższej) karty odkrytej musi postawić pierwszy zakład. Stawka w zakładzie „bring in” wynosi na ogół od jednej czwartej do jednej trzeciej małego zakładu. Gracz wykonujący pierwszy zakład może zobaczyć swoje karty i obstawić pełny zakład, jeśli uzna to za stosowne.

Broken Fall: Układ we flopie, który nie daje możliwości ułożenia strita przy dobraniu kolejnej karty, np. Q-7-2.

Bubble (bańka): Ostatnia pozycja końcowa w turnieju pokerowym przed dojściem do fazy wypłat. Dotyczy również wszelkich sytuacji mających miejsce tuż przed fazą wypłat.

Buck: Przycisk krupiera (zwanego również dealerem) wskazujący, który gracz jest odpowiednikiem krupiera w grze kasynowej (gracz ten otrzymuje ostatnią kartę w rozdaniu). Źródło sformułowania: „The Buck stops here” („Biorę na siebie pełną odpowiedzialność”). Zob. również: „button” (przycisk).

Bug: Włączony do gry dżoker, który może być wykorzystany tylko jako as lub karta do strita lub koloru.

Bull (byk): Inne określenie asa.

Bullet lub bullety: As lub para asów.

Bump: Podbicie (podniesienie stawki).

Buried: Karta potrzebna graczowi do skompletowania ręki, która nie zostanie rozdana z talii.

Burning a Card / Burn Card (spalenie karty / karta spalona): Odrzucenie pierwszej karty zakrytej wyłożonej na stół za każdym razem, gdy karty są rozkładane po pierwszym rozdaniu. Czynność tę określa się mianem spalenia karty, a kartę uznaje się za spaloną.

Burn and Turn: 1) Spalenie górnej karty i przekazanie aktywnym graczom ich kart, kart wspólnych lub na odwrót.
2) Sformułowanie na ogół wypowiadane przez ostatniego gracza oznaczające, że gracz ten również sprawdza.

Bust / Busted (porażka / odnieść porażkę, „spłukać się”) 1) Nieudane losowanie, porażka w dobieraniu do koloru
2) Wypadnięcie z turnieju, utrata wszystkich żetonów

Bust a Player („ogolić kogoś”): Wyeliminować gracza z turnieju poprzez przejęcie wszystkich jego
żetonów.

Button (przycisk): Plastikowy krążek używany w kasynach, w których jest krupier, na oznaczenie gracza, który rozdawałby karty, gdyby funkcja ta przechodziła dookoła stołu. O graczu, który pełni rolę krupiera w rozdaniu, mówi się, że jest „przy przycisku”.

Buy In (wpisowe): Minimalna (a czasem maksymalna) kwota potrzebna, by wejść do gry lub turnieju.

Buy the pot (kupić pulę): Obstawić zakład, gdy nikt inny nie obstawia w celu zmuszenia innych graczy do spasowania i wygrania puli dzięki powstrzymaniu się od obstawiania przez innych graczy.

C

Cage (klatka): Strefa w kasynie, najczęściej ogrodzona kratami, w której gracz wymienia żetony na gotówkę.

Call (sprawdzenie, wejście): 1) Akceptacja zagrania poprzedniego gracza
2) Calling a bet (sprawdzenie zakładu): sytuacja, w której wcześniejszy gracz postawił 20 dolarów, a kolejny również wchodzi za 20 dolarów (a nie podbija ani nie pasuje).

Calling Station: Gracz pasywny, który zbyt często sprawdza, a rzadko podbija lub rozgrywa słabe ręce.

Call the clock (sprawdzanie zegara): Metoda zniechęcania graczy do zbyt długiego wykonywania ruchów. Gdy inny gracz „sprawdza zegar”, gracz wykonujący ruch ma określoną ilość czasu na decyzję – jeśli nie zdąży jej podjąć, jego ręka zostanie natychmiast uznana za nieaktywną. Najczęściej krupier i inne osoby z obsługi nie mają prawa sprawdzać zegara.

Cap / Capping the Betting (ograniczenie liczby zakładów): W pokerze z limitem istnieje określona liczba możliwych podbić w każdej rundzie licytacji. Mówi się, że „cap” został osiągnięty, gdy wykorzystana zostanie maksymalna liczba podbić. Od tej pory gracze mogą sprawdzać, ale nie mogą podbijać stawki aż do kolejnej rundy licytacji.

Cap game: Termin podobny do powyższego, ale stosowany do opisu gry bez limitu lub z limitem puli z ograniczeniem kwoty, którą gracz może postawić w ciągu jednego rozdania. Po osiągnięciu tego limitu („cap”) uznaje się, że wszyscy gracze, którzy pozostali w rozdaniu, weszli za wszystko (all-in). Przykładowo w grze bez limitu ograniczenie kwoty zakładów może wynosić trzydziestokrotność dużej w ciemno.

„Cards Speak” („karty przemawiają” tj. mówią same za siebie): Powszechnie obowiązująca zasada, która oznacza, że deklaracje ustne nie są wiążące,
wartość układu to wartość kart na ręce sama w sobie, bez względu na to, co ktoś zadeklaruje, aż do momentu, gdy karty zostaną wyłożone na stół (odkryte).

Case card („ta jedyna” karta): Ostatnia dostępna karta o określonym opisie (zazwyczaj o danej pozycji w hierarchii). „Jedyny sposób, bym mógł wygrać, to zdobycie tego króla”, co oznacza jedynego króla, który pozostał w talii.

Cash In („keszowanie”, wypłata): Wyjście z gry i zamiana żetonów na gotówkę u krupiera.

Cash Out („keszowanie”, wypłata): Wyjście z gry i zamiana żetonów na gotówkę w kasie.

„Cash plays” (gotówka w grze): Ogłoszenie, zazwyczaj przez krupiera, że gracz poprosił o zakup żetonów i może obstawiać zakłady gotówką, którą ma na stole zamiast żetonów, aż do momentu, gdy otrzyma swoje żetony.

Catch (złapanie): Uzyskanie kart potrzebnych do skompletowania układu. Jestem 300 dolców w plecy – nie mogę dzisiaj nic złapać. lub Joe szybko dobrał do koloru, ale ja złapałem łódkę na siódmej ulicy i udało mi się go pokonać (tłum. uzyskałem fula w ostatniej rundzie licytacji).

Catch up (odrobienie, dogonienie): Udane skompletowanie układu i pokonanie w ten sposób przeciwnika, który wcześniej miał lepszy układ na ręce. Byłem pewien, że miałem Alice w garści, ale udało jej się odrobić, gdy spadł pik.

Catch perfect: Złapanie jedynych dwóch możliwych kart, które dopełnią układ i wygranie puli; zazwyczaj zdobycie tych kart prowadzi do uzyskania strita w kolorze (pokera).

Change Gears (zmiana biegu): Modyfikowanie stylu gry od ostrożnego (tight) do luźnego (loose) i na odwrót.

Chase (pościg, pogoń): Sytuacja, w której gracz pozostaje w puli, ponieważ jego układ na ręce może się jeszcze poprawić. Mówi się, że gracz ten ściga lepszą rękę.

Chat: Rozmowa prowadzona poprzez pisanie na klawiaturze komputera z innymi graczami w serwisie pokera online.

Check (czekanie): 1) Powstrzymanie się od postawienia zakładu z możliwością sprawdzenia lub podbicia w późniejszej fazie rundy licytacji. Równoznaczne z postawieniem zera dolarów.
2) Inne określenie żetonu kasynowego.

Check Dark (czekanie w ciemno): Czekanie bez patrzenia na karty własne ani karty, które mają zostać rozdane.

Check-Raise (czekanie z podbiciem): Czekanie, a następnie podbicie w momencie, gdy kolejny gracz obstawi zakład. Czasami można usłyszeć, że to zagranie jest nie fair albo nieetyczne. Była to opinia szeroko rozpowszechniona w „średniowieczu” pokera, ale obecnie jest to strategia akceptowana. Prawie wszystkie kasyna pozwalają na czekanie z podbiciem i jest to ważna taktyka pokerowa, szczególnie przy niskich limitach.

Check out: Spasowanie w rundzie turn, mimo że wcześniej nie obstawiono zakładów. W niektórych grach uznaje się to za złamanie etykiety równoznaczne ze spasowaniem poza kolejnością. W innych jest to dozwolone, ale źle widziane.

Chicago: Gra w otwarte karty (stud) z pulą dzieloną, w której pulę dzieli się pomiędzy gracza z najwyższą ręką i gracza z najwyższą kartą pik wśród kart zakrytych. Znana również pod nazwą High Chicago. Wariant, w którym pulę dzieli się pomiędzy najwyższą rękę i najniższą kartę pik wśród kart zakrytych, znany jest jako Low Chicago.

Chip Dumping (celowe przegrywanie żetonów): Forma gry w zmowie, do której dochodzi podczas turniejów, szczególnie w początkowych rundach. Dwóch lub więcej graczy postanawia wcześnie wejść za wszystko. Zwycięzca uzyskuje ogromną liczbę żetonów, która zwiększa szanse gracza na uzyskanie dużej kwoty w gotówce. Wygrane są następnie dzielone pomiędzy graczy będących w zmowie.

Chip leader: Gracz posiadający w danym momencie największą liczbę żetonów w turnieju.

Chip (żeton): (określany również po angielsku w liczbie mnogiej jako chips, checks lub cheques) oznacza niewielkie krążki używane w kasynach zamiast gotówki. Rodzaj lakierowanych kuponów wykonanych z metalu lub gliny prasowanej o różnych nominałach stosowanych przede wszystkim w grach stolikowych w odróżnieniu od wykonanych z metalu kuponów w formie monet stosowanych głównie w automatach do gry. Wiele kasyn używa również płytek do gier stolikowych o wysokie stawki (od 25 000 USD wzwyż). Płytki różnią się od żetonów tym, że są większe, zazwyczaj w kształcie prostokąta i są opatrzone numerami serii.

Chip Race (wyścig żetonów): Wyścig żetonów to sytuacja mająca miejsce podczas turniejów pokerowych, szczególnie tych z narastającymi ciemnymi (np. Texas hold’em), w której żetony o niskich nominałach nie są już potrzebne i usuwa je się z gry. Dzięki temu redukuje się liczbę żetonów leżących przed każdym z graczy, co ułatwia im przeliczenie wartości stosów i zakładów.

W typowym wyścigu żetonów:
Wszyscy gracze podwyższają kolory swoich żetonów o niższej wartości na wyższe nominały. Przykładowo jesli ciemne wzrosły do takiego poziomu, na którym żetony o wartości 5 USD nie są już potrzebne do stawiania ciemnych, każdy żeton 5-dolarowy jest wymieniany na żeton 25-dolarowy. Gracze tymczasowo zachowają wszelkie niepotrzebne żetony, które nie mogą być w pełni wymienione na żetony o wyższej wartości (w powyższym przykładzie żetony poniżej 5 USD).

Wszystkie zbędne żetony są przeliczane, a ich odpowiednią ilość o wyższych nominałach przekazuje się na stół. Pozostając przy naszym przykładzie, jeśli wśród 6 graczy pozostaje 15 żetonów 5-dolarowych, przygotowuje się 3 żetony 25-dolarowe. W przypadku, gdy wartość pozostałych drobnych żetonów nie sumuje się do żetonu o wyższej wartości, nalezy dodać dodatkowy żeton o wyższej wartości, o ile suma pozostałych drobnych żetonów wynosi więcej niż połowa żetonu o wyższej wartości.

Każdy z graczy z niepotrzebnymi żetonami o niższych nominałach otrzyma jedną kartę za każdy żeton. Karty są na ogół rozdawane jako odkryte, poczynając od pierwszego miejsca na lewo od krupiera. Każdy z graczy, którzy mają otrzymać karty, otrzymuje swoje karty przed następnym w kolejności graczem (nie tak, jak w „tradycyjnym” rozdaniu). Przykładowo gracz na małej ciemnej, który ma dostać trzy karty za swoje trzy żetony, otrzymuje wszystkie trzy karty, zanim gracz na dużej ciemnej otrzyma jakąkolwiek kartę.

Żetony o wyższych nominałach są wydawane graczom posiadającym najwyższe wyłożone karty (ręce pokerowe nie są brane pod uwagę). Żaden z graczy nie otrzymuje więcej niż jeden żeton. Remisy (karty o równej wartości) dzielą się według kolorów, przy zachowaniu tej samej kolejności kolorów co w brydżu (rosnącej alfabetycznie w języku angielskim): najwyższy jest pik (Spades), następnie kier (Hearts), karo (Diamonds) oraz trefl (Clubs). Wszystkie pozostałe żetony o niższej wartości usuwa się z gry.

Wyścig żetonów nie może wyeliminować żadnego gracza z rozgrywki. W przypadku, gdy ostatnie żetony gracza o niższych nominałach zostaną usunięte z gry w ramach wyścigu żetonów, gracz ten automatycznie otrzyma jeden żeton o wyższym nominale, o ile jest on dostępny. Wszelkie niepotrzebne żetony o podwyższonych nominałach przechodzą na rzecz zwycięzcy (lub zwycięzców) wyścigu żetonów zgodnie z powyższym opisem..

Chip up: Wymiana żetonów o niższych nominałach na żetony o wyższych nominałach. W grach turniejowych termin ten oznacza usunięcie wszystkich drobnych żetonów z gry poprzez zaokrąglenie w górę wszystkich żetonów nadliczbowych do najbliższego dużego nominału, a nie poprzez wyścig żetonów (chip race).

Chop: 1) Podział puli związany z remisem, grą z podziałem puli (split-pot game) lub umową graczy.
2) Prośba gracza do krupiera o rozmienienie żetonu o dużym nominale na mniejsze żetony.
3) Zgoda wszystkich graczy pozostających w turnieju na rozdanie pieniędzy pozostałych w puli nagród zgodnie z uzgodnioną formułą zamiast kontynuowania gry do końca turnieju. Zazwyczaj zdarza się przy finałowym stole dużego turnieju.

Cinch Hand (betka): Układ nie do pobicia.

Coffee housing: Próba wprowadzenia innych graczy w błąd co do siły własnej ręki, np. gracz, którego pierwszymi dwiema kartami są A-A mógłby powiedzieć: „może coś da się tu ugrać”, sugerując, że ma znacznie niższy układ. „Coffee housing” uznaje się za niezgodne z etykietą w Wielkiej Brytanii, ale nie w Stanach Zjednoczonych. Inne określenie takiego zachowania to „speech play”.

Cold Call: Sprawdzenie (ale bez podbicia) w przypadku wystąpienia wcześniej więcej niż jednego zakładu w jednej rundzie (na ogół odnosi się to do gier z limitem puli). Jeśli jeden z przeciwników obstawia zakład, drugi podbija, a trzeci sprawdza, mówi się, że ten trzeci wykonuje „cold call”.

Cold Deck (zimna talia): jest to talia kart ułożonych w stos, która na ogół zostaje zamieniona z właściwą talią będącą w danej grze, z czego korzysta gracz i/lub krupier wykonujący podmianę. Mimo że zimną talię najczęściej kojarzy się z oszustwami hazardowymi, może być ona wprowadzona w dowolnej grze karcianej.

Termin ten odnosi się do faktu, że nowa talia jest często fizycznie zimniejsza niż karta, która była w użyciu. Ciągłe wykonywanie ruchów za pomocą kart do gry nagrzewa je w taki sposób, że często da się odczuć różnicę.

W szerszym znaczeniu termin ten może odnosić się do ułożonej talii lub korzystania z niej, jak w stwierdzeniu: „Próbowałem go ograć, korzystając z zimnej talii, ale on momentalnie to zauważył.” W angielskiej formie czasownikowej (to cold-deck) wyrażenie to może odnosić się do oszukiwania lub bycia oszukanym za pomocą zimnej talii, jak w zdaniu: „I think I may have been cold-decked when I lost that $800 pot.” („Myślę, że ktoś prawdodopodobnie mnie oszukał za pomocą zimnej talii, gdy przegrałem tę pulę 800 dolarów.”)

Od niedawna termin ten zaczął również oznaczać rozdanie, które rozgrywa się w taki sposób, jakby ktoś korzystał z zimnej talii. Przykładowo w większości rodzajów pokera cztery takie same figury (np. cztery króle) uzyskuje się rzadko, a strita w kolorze (pięć kolejnych kart o tym samym kolorze, np. szóstkę, siódemkę, ósemkę, dziewiątkę i dziesiątkę pik) uzyskuje się niezwykle rzadko. W sytuacji, gdy jeden z graczy otrzymuje cztery karty tej samej figury, a inny – strita w kolorze, w przypadku obu graczy uzasadnione byłoby obstawianie wysokich stawek i wysokie podbijanie. Jeśli gracz ze stritem w kolorze wygra pulę, gracz z czwórką figur jednego rodzaju może narzekać, że został ograny zimną talią, nie mając jednak intencji oskarżać kogokolwiek o oszustwo. Zwycięską rękę określa się w takim przypadku mianem coolera (chłodziarki).

Collusion (ukartowana gra): Forma oszustwa zakładająca współpracę pomiędzy dwoma lub większą liczbą graczy.

Colour change, color up (zmiana koloru, podwyższenie koloru): Wymiana żetonów o małym nominale na wyższe.

Community Cards: Karty wspólne lub dostępne dla wszystkich graczy w danym rozdaniu.

Completion (dopełnienie): Podbicie małego zakładu do kwoty zakładu o normalnej stawce. Na przykład w grze typu stud (w otwarte karty) 2 USD/4 USD ze stawką wejściową 1 USD gracz może podbić ją po wejściu do 2 USD, dopełniając stawkę, która w przeciwnym razie znajdowałaby się poniżej poziomu minimalnego, do stawki na normalnym poziomie minimalnym.

Concealed Pair (para zakryta): Para kart zwróconych twarzą w dół, a więc zakrytych.

Connectors (łączniki): Dwie lub więcej kart sąsiadujących, tj. o następujących po sobie pozycjach w rankingu.

Continuation bet (zakład kontynuacyjny): Zakład obstawiony po flopie przez gracza, który objął prowadzenie w licytacji przed flopem.

Countdown (odliczanie): Przeliczenie kart pozostałych w reszcie talii po rozdaniu wszystkich kart wykonywane przez krupiera w celu sprawdzenia, czy w grze jest pełna talia kart.

Counterfeit – Counterfeited – Counterfeiting (fałszywka, korzystanie z fałszywki): Sytuacja, w której jedna z kart wspólnych dubluje się z kartą na ręce jednego z graczy. Fakt ten nie dyskwalifikuje układu gracza ze zdublowaną kartą, ale na ogół sprawia, że ma on mniejszą wartość. Najczęściej dotyczy to niskich rąk w grach z pulą dzieloną między wysokie i niskie układy. Analogiczne określenie to „widowed” (owdowiała).

Court Card: Dowolna figura. Walet, królowa lub król.

Country Straight: Strit bez końcowej karty.

Courtesy Bet (zakład grzecznościowy): Zakład, co do którego stawiający go gracz może mieć raczej pewność, że przeciwnik go sprawdzi, zazwyczaj blef (chociaż rzadko o dużej wartości).

Crapshoot: 1) Etap turnieju, w którym są wysokie stawki w ciemno w porównaniu z przeciętnym stosem i trzeba mieć naprawdę dużo szczęścia, by objawić się jako zwycięzca.
2) Turniej, w którym stawki w ciemno rosną gwałtownie w porównaniu z typowym stosem, co wymaga gry większymi i liczniejszymi pulami, a więc gracze muszą mieć więcej szczęścia niż zazwyczaj, by mogli pozostać w turnieju i nie dali się przelicytować.

Cripple (osłabić): Jak w wyrażeniu „to cripple the deck” (osłabić talię). Oznacza to posiadanie przez gracza większości lub wszystkich kart, które inny gracz chciałby mieć w danym rozdaniu. Jeśli gracz ma własne króle, a dwa pozostałe króle są rozdane we flopie, mówi się, że gracz ten „osłabia talię”.

Crying Call: Sprawdzenie wykonywane pomimo oczekiwania przegranej, ale jednocześnie przeczucia, że trzeba spróbować z powodu szans na wygranie puli.

Cut – Cutting (przełożenie): Dzielenie talii na pół, a następnie przełożenie dolnej części na wierzch, a górnej pod spód.

Cut card: Wyróżniająca się karta, na ogół ze sztywnego jednobarwnego plastiku, służąca jako podkładka pod talię podczas rozdania w celu uniemożliwienia podglądnięcia najniżej położonej karty.

Cutoff: Miejsce bezpośrednio na prawo od przycisku krupiera. W grach domowych, w których gracz przy przycisku w istocie tasuje i rozdaje karty, gracz na bezpośrednio na prawo od przycisku przekłada talię (stąd nazwa).

D

Dark (w ciemno): Opis ruchu wykonanego przed otrzymaniem informacji, do której gracz normalnie miałby prawo. Dobieram trzy karty i czekam w ciemno.

Dead blind (martwa w ciemno): Zakład w ciemno, który nie jest stawiany jako zakład „na żywo”, tzn. gracz, który go stawia, nie ma możliwości podbicia, jeśli inni gracze tylko sprawdzają. Zazwyczaj odnosi się do małej ciemnej (small blind) stawianej przez gracza wchodzącego lub powracającego do gry (na pozycji innej niż duża w ciemno i na ogół w grach pieniężnych) oprócz stawki ciemnej na żywo równej dużej w ciemno.

Dead button rule (reguła martwego przycisku): Duża w ciemno jest stawiana przez gracza, którego kolej wypada na jej postawienie, a mała w ciemno i przycisk są odpowiednio usytuowane. Mała w ciemno lub przycisk mogą zostać przypisane do pustego miejsca. Gracze zawsze wchodzą z dużą w ciemno po małej w ciemno. Na jedno rozdanie przypada jedna i tylko jedna duża w ciemno. Jeżeli mała w ciemno zostanie przyporządkowana do pustego miejsca, w tym rozdaniu nie stawia się małej w ciemno. Jeżeli przycisk znajduje się na pustym miejscu, gracz bezpośrednio na prawo od przycisku ma ostatni ruch w kolejnych rozdaniach.

Dead Hand (martwy układ, martwa ręka): Układ, który nie daje już możliwości wygrania puli, zazwyczaj z powodu faulu

Dead Card (martwa karta): Karta, którą nie można już grać zgodnie z zasadami gry.

Dead Man’s Hand (ręka umarlaka): Układ złożony z obu czarnych ósemek i obu czarnych asów. Układ posiadany przez "Dzikiego Billa Hickoka" w momencie, gdy został zastrzelony w 1876.

Deadwood: Zbiór kart położonych w pobliżu centralnej części stołu, złożony z kart odrzuconych i spasowanych rąk.

Deal (rozdawanie, układ): 1) Rozdawanie kart graczom zgodnie z zasadami danej gry. Pojedyncza faza gry w pokera rozpoczynająca się tasowaniem kart, a kończąca przyznaniem puli. Inne angielskie określenie rozdania to „hand” (chociaż oba terminy są niejednoznaczne).
2) Umowa o podziale nagrody w turnieju w sposób inny niż według oficjalnych wyników.

Deal twice (dwukrotne rozdanie): W grze na pieniądze, gdy dwójka graczy gra o dużą pulę, a jeden z nich wchodzi za wszystko, mogą umówić się, że pozostałe karty zostaną rozdane dwukrotnie. Jeśli jeden z graczy wygra dwa razy, zdobędzie on całą pulę, ale jeżeli obu z nich wygra po razie, dzielą oni pulę między siebie. Również: „play twice” (grać dwa razy).

Dealer (krupier, rozdający): 1) Osoba, która fizycznie rozdaje karty.
2) Osoba, która pełni tę rolę w celu wyznaczenia kolejności obstawiania w grze, nawet jeśli karty fizycznie rozdaje ktoś inny. Również „button” (przycisk).

Dealer-advantage (przewaga krupiera): Czynnik w każdej grze, w której rozdający uzyskuje oczywistą przewagę wynikającą z zasad gry. Przykładowo gra z określonym wymogiem co do ręki, z którą można otworzyć licytację daje rozdającemu możliwość złożenia deklaracji w ostatniej kolejności. Jeżeli wszyscy inny gracze zadeklarowali rezygnację, rozdający automatycznie wygrywa, deklarując wejście.

Dealer’s choice (wybór krupiera): Odmiana pokera, w której rozdanie przechodzi w każdej rundzie i każdy rozdający może wybrać lub stworzyć nową grę przy każdym rozdaniu lub rundzie.

Deceptive play (zwodnicza gra): Unikanie pomyłek wynikających z oszustw, gdy gracz obstawia w taki sposób, który nie odpowiada właściwie posiadanemu przez niego układowi. Gracz albo blefuje, czyli jego ręka nie jest tak dobra, jak on to próbuje pokazać, lub prowadzi zwolnioną grę, co oznacza, że jego ręka jest lepsza niż on to próbuje pokazać.

Declare (deklarowanie): Ustne ogłoszenie swojego ruchu lub intencji.

Defensive Bet (zakład defensywny): Zakład, który czasami jest stawiany w celu ograniczenia czyichś potencjalnych strat w puli; sposób zbierania informacji o układzie przeciwnika.

Deuce (dwójka): 1) Karta z numerem 2. Zwana również kaczką, kwakaniem lub łabędziem.
2) Wszelkiego typu określenia związane z liczbą 2, np. gra z limitem 2 dolarów, żeton dwudolarowy itp.

Deuce-to-seven: Metoda szacowania niskich rąk.

Dirty stack (stos zanieczyszczony): Stos żetonów o jednym nominale, wśród których widoczny jest jeden lub dwa żetony innej wartości. Zazwyczaj wynik nieuwagi podczas dokładania żetonów do puli, ale może też wynikać z podstępu dokonanego z premedytacją w celu ukrycia wartości stosu gracza.

Discard (odrzucenie): Odłożenie wcześniej pociągniętej karty, odrzucenie jej z gry. Zbiór wszystkich odrzuconych kart w danym rozdaniu określa się jako „muck” lub „deadwood”.

Dog (pies): Skrót od „underdog”.

Dog it: Odłożenie najlepszej ręki po udanym blefie innego gracza.

Dollar (dolar): Określenie 100 dolarów używane przez grających o wysokie stawki.

Dominate – Domination (dominacja): Sytuacja w grze Texas Hold’em, w której jedna ręka odpowiada innej w taki sposób, że słabsza z nich ma trzy lub więcej kart, które pasują do niej na flopie. Najczęściej stosuje się to określenie, gdy obie ręce mają wspólną kartę – as-król dominuje asa-trójkę. Używane również, gdy jeden z graczy ma wyższą parę własną niż inny –. para asów dominuje parę trójek. Ręka taka jak 7-8 jest w ogóle słabą ręką, ale nie jest dominowana przez rękę A-K, ponieważ tworzy inne rodzaje układów.

Door Card - In the Door (karta w drzwi): 1) W grze z kartami otwartymi, trzecia rozdana karta, pierwsza karta odkryta
2) W Lowball praktyka trzymania swojego układu kart w taki sposób, by przeciwnicy widzieli jedną kartę „w drzwiach” (tj. na wierzchu).
3) W grach typu Holdem, pierwsza karta odkryta, gdy karty wspólne umieszczane są na stole.

Double-board, double-flop (podwójny stół, podwójny flop): Jedna z wielu odmian gier z kartami wspólnymi (zazwyczaj Texas Hold'em lub Omaha), w których dwa osobne rozdaje się równocześnie dwa oddzielne stoły kart wspólnych, z podziałem puli pomiędzy zwycięskie ręce na każdym z nich.

Double-draw (podwójne rozdanie): Jedna z wielu odmian pokera z dobieraniem, w którym faza dobierania i następującej po nim rundy licytacji występuje dwukrotnie.

Double Pop: Sytuacja, w której natychmiastowo przebija się czyjeś przebicie.

Double suited (podwójny kolor): Określenie ręki startowej w Omaha holdem, w której występują dwie pary kart do koloru. W skótach może być określane jako ds. A-A-J-T (ds) uznaje się za doskonałą rękę startową w Omaha Hold'em.

Double through, double up: W grze o wysokie stawki obstawienie za wszystkie swoje żetony przeciwko jednemu graczowi (który ma stos o równej lub większej wartości) i wygranie, co pozwala na podwojenie wartości swojego stosu.

Downcard: Karta rozdawana twarzą w dół (zakryta).

Down and Dirty: Ostatnia karta udostępniona każdemu z graczy, którą rozdaje się twarzą w dół. W pokerze z kartami otwartymi jest to siódma karta rozdawana każdemu z graczy jako zakryta.

Drag light: Wyciągnięcie żetonów z puli w celu wskazania, że nie ma się wystarczającej kwoty to pokrycia zakładu. W przypadku wygranej kwota ta jest ignorowana. W przypadku przegranej gracz musi pokryć tę kwotę z własnej kieszeni. Nie jest to dozwolone w kasynach, tylko w grach domowych;

Draw: 1) Odmiana gry karcianej
2) Część tej gry, w której gracze odrzucają i otrzymują nowe karty: „karty dobierane”.
3) Uzyskanie karty dobieranej (having a draw) w grach typu Hold’em oznacza próbę skompletowania ręki, np. do koloru albo strita.

Drawing dead (przegrane dobieranie): Gra na dobieranie kart do ręki, która przegra nawet, jeśli będzie udana (sytuacja zazwyczaj odkrywana dopiero po fakcie lub w turnieju, gdy dwójka lub więcej graczy wejdzie za wszystko i odkrywają swoje karty). „Dobrałem waleta do strita, ale Rob miał fulla, więc grałem na drawing dead”.

Drawing live (dobieranie na żywo): Przeciwieństwo drawing dead to jest dobieranie do układu, który wygra, jeśli uda się go skompletować.

Drawing thin (cienkie dobieranie): Dobieranie niezupełnie przegrane, ale próba dobierania w sytuacji nikłych szans na wygraną. Na przykład gracz, który wygra tylko, jeżeli uzyska jedną lub dwie określone karty, prowadzi grę „drawing thin”.

Driver’s Seat (siedzenie kierowcy): Przewaga danego gracza wynikająca z faktu, że ma on prawdopodobnie najlepszą rękę w danym momencie.

Drop: 1 Spasowanie (rezygnacja z dalszej gry).
2) Pieniądze pobierane przez kasyno za świadczone przez nie usługi, często wrzucane do wrzutni przez szczelinę w stole.
3) Odrzucenie posiadanych kart w celu pokazania, że ktoś wchodzi lub wychodzi z gry.

Dry ace (suchy as): W grach Omaha Hold'em lub Texas Hold'em odnosi się to do asa w czyjejś ręce bez innej karty w tym samym kolorze.

Dry pot (sucha pula): Dodatkowa pula nie zawierająca żadnych środków tworzona w momencie, gdy gracz wejdzie za wszystko i zostanie sprawdzony przez więcej niż jednego przeciwnika, ale bez podbicia.

Duplicate (duplikat): Gra sfałszowaną kartą, szczególnie gdy karta ta odpowiada jednej z kart już obecnych na ręce.