Zaawansowane koncepcje pokerowe

Effective Odds: Współczynnik pokazujący stosunek całkowitej kwoty oczekiwanej wygranej w przypadku skompletowania danego układu do całkowitej kwoty stawek, z którymi gracz musi wejść, by kontynuować grę od obecnej rundy licytacji do końca rozdania. Na ogół stosowany w grach o ustalonym limicie puli.

Eight or better: Częsty element kwalifikujący w grach z podziałem puli z hierarchią od asa do piątki. Niższą część puli mogą wygrać tylko te ręce, na których najwyższą kartą jest ósemka lub niższa karta.

Equity (udziały) : Matematycznie wyliczona oczekiwana wartość udziałów gracza w obecnym rozdaniu, wyliczona poprzez podzielenie wartości finansowej puli przez prawdopodobieństwo wygranej gracza. Przykładowo jeśli w puli jest w danym momencie 100 USD, a szacowane prawdopodobieństwo wygranej dla gracza wynosi jedna czwarta, jego udziały w puli wynoszą 25 USD. Jeżeli istnieje możliwość podziału puli, udziały uwzględniają również prawdopodobieństwo wygrania wydzielonej części puli pomnożone przez jej wartość, np. jeżeli w puli jest 100 USD, a szansa gracza na jej zdobycie wynosi 1/4, przy czym szansa na zdobycie części puli o wartości 50 USD wynosi 1/5, jego udziały wynoszą 25 USD + $ USD = 35 USD.

Expectation - Expected Value – EV (wartość oczekiwana): Uśredniony zysk lub strata gracza wynikająca z określonego działania. Wartość oczekiwaną można nadać zakładowi, rozdaniu, godzinnej stawce, karierze itd. Założmy przykładowo, że wkładamy 10 USD do puli o wartości 50 USD w czasie jednego rozdania, które zostanie rozegrane przez 25% dostępnego czasu i że gracz uzyska wygraną przy każdym takim zagraniu. W trzech przypadkach na cztery graczowi nie udaje się dobrać właściwych kart i traci 10 USD, a więc w sumie 30 USD. Za czwartym razem gracz uzyskuje pożądany układ, wygrywając 50 USD. Uśredniony zysk całkowity z tych czterech rozdań wynosi 50 USD – 30 USD = 20 USD, co daje średnio 5 USD na rozdanie. Tak więc wartość oczekiwana dla stawiania 10 USD wynosi 5 USD. Angielski termin Expected Value często skraca się do EV.

Implied odds: Wylicza się je w taki sam sposób jak pot odds, ale z uwzględnieniem szacowanej wartości przyszłych zakładów. Prawdopodobieństwo implied odds wylicza się w sytuacjach, w których gracz spodziewa się spasować w kolejnej rundzie, jeśli nie uda mu się dobrać odpowiedniej karty, co pozwoli mu uniknąć strat wynikających ze stawiania kolejnych zakładów, ale spodziewa się uzyskać dodatkowe zakłady, jeżeli uda mu się dobrać właściwą kartę. Ponieważ gracz zakłada, że zawsze będzie uzyskiwał dodatkowe zakłady w kolejnych rundach po uzyskaniu odpowiedniej karty i nigdy nie przegra żadnego z kolejnych zakładów, jeżeli nie uda mu się dobrać właściwej karty, dodatkowe stawki z zakładów, które gracz spodziewa się uzyskać (za wyjątkiem jego własnych) można z pewnością dodać do obecnej wartości puli. Tak skorygowaną wartość puli określa się mianem implied pot.

Na przykład:

W drugiej rundzie od końca Alice wciąż nie ma gotowego układu na ręce i ma przed sobą sprawdzenie za 1 USD, by mogła wygrać pulę o wartości 10 USD w grze przeciw jednemu przeciwnikowi. W talii pozostały cztery karty, dzięki którym może być murowanym zwycięzcą. Jej szanse na dobranie jednej z tych kart wynosi 10,5:1 (8,7 procenta). Ponieważ wartość puli do jej wkładu wynosi 10:1, Alice straci, jeżeli nie będzie kolejnych zakładów. Ponieważ Alice oczekuje, że przy każdym dobraniu odpowiedniej karty uzyska dodatkowe 2 USD, a przy braku odpowiedniej karty spasuje (nie tracąc na kolejnych zakładach), prawdopodobieństwo implied pot odds wynosi dla niej 11:1 (10 USD plus dodatkowy zakład w kwocie 1 USD do sprawdzenia za 1 USD). O tym sprawdzeniu można teraz powiedzieć, że cechuje się pozytywną wartością oczekiwaną.

M-ratio (współczynnik M) : W pokerze bez limitu lub z limitem puli, współczynnik M gracza (określany również jako „liczba M”, „czynnik M”lub po prostu „M”) jest miarą stanu jego stosu żetonów jako funkcji kosztu gry w każdej rundzie. W uproszczeniu gracz może prowadzić grę pasywną, obstawiając tylko zakłady obowiązkowe przez M przesunięć przycisku rozdającego nim skończą jej się żetony. Wysokie M oznacza, że gracz może pozwolić sobie na czekanie przez wiele rund, zanim wykona jakikolwiek ruch. Koncepcja ta jest stosowana przede wszystkim w pokerze turniejowym. W grach na pieniądze gracz może z zasady dowolnie manipulować swoim M, dokupując kolejne żetony.
Gracz mający niskie M musi szybko podjąć jakieś działanie albo zostanie osłabiony przez niemożność zmuszenia innych graczy do spasowania poprzez zastosowanie agresywnych podbić.
Autorem tego terminu jest Paul Magriel, chociaż sama koncepcja była już wcześniej opisywana przez Doyle'a Brunsona w książce Super/System. Obliczanie

Współczynnik M oblicza się za pomocą wzoru:
"M = \frac{\mbox{wartość stosu}}{\mbox{mała w ciemno} + \mbox{duża w ciemno} + \mbox{całość stawek ante}}""

Przykładowo współczynnik M uczestnika gry ośmioosobowej z ciemnymi na poziomie 50 USD/100 USD i ante w kwocie 10 USD, posiadającego stos żetonów za 2 300 USD wynosi 10:
"M = \frac{2300}{50 + 100 + (10 \razy 8)} = 10"

Oznacza to, że jeżeli gracz wykonuje tylko zakłady obowiązkowe, odpadnie z gry po 10 rundach lub 80 rozdaniach.
Dan Harrington dokonał szczegółowej analizy tej koncepcji w książce Harrington on Holdem: Volume II The Endgame, określając kilka stref, w których wartość współczynnika M może spaść: