Lista słówek pokerowych

A - D | E - I | J- N | O - R | S - Z | Teoria pokera

S

Sailboats: Para czwórek na ręce.

Sandbag: Czekanie z mocnym układem z zamiarem podbicia lub przebicia (ponownego podbicia) wszelkich późniejszych zakładów. Zob. Check-raise (czekanie z podbiciem).

San Francisco Busboy: Dama i trójka na ręce. Znane również pod nazwą The Brighton hand (Wielka Brytania)

Sandwich: Dwóch graczy wnosi zakłady z innym graczem w środku (może być metodą oszustwa, jeśli tych dwóch graczy działa w zmowie).

Satellite (satelita): Turniej, w którym nagrodą jest wstęp (lub wstępy) na inny (większy) turniej.

Scare card: Karta rozdana jako odkryta (albo graczowi w grze takiej jak poker z kartami otwartymi, albo na stole w grze karcianej z kartami wspólnymi), która sprawia wrażenie, że daje komuś silny układ. Walet pik na turnie stanowił scare card, ponieważ na stole stwarzał możliwość zarówno koloru, jak i strita.

School (szkoła): Rzeczownik określający grupę graczy w standardowej grze.

Scoop (zgarnąć): Wygrać zarówno wyższą, jak i niższą połowę puli w grach high-low, gdzie pulę za najwyższą i najniższą rękę dzieli się po równo.

Second pair (druga para): W odmianach pokera z kartą wspólną (gdzie część kart jest odkrywana na stole), druga najwyższa para kart na stole.

Zob. Sprawdzenie.

Sell: W pokerze z zakładami spread limit, sell a hand (sprzedanie ręki) oznacza wniesienie zakładu mniejszego niż maksymalny z mocną ręką w nadziei, że więcej graczy sprawdzi zakład.

Semi-bluff (półblef): Sytuacja, w której gracz blefuje w jednej kolejce wnoszenia zakładów ze słabszą lub niepełną ręką, która może się poprawić w późniejszej kolejce.

Set: Trzy karty o tej samej wartości, szczególnie gdy dwie z nich są ukryte na ręce gracza.

Set-up: Talia, która została ułożona w kolejności, przeważnie od króla do asa kolorami (piki, kiery, trefle i karo). W kasynach zwyczajowo używa się ułożonej talii, kiedy wprowadza się nową talię na stół. Talię rozkłada się odkrytą na stole, aby gracze mogli zobaczyć, że nie brakuje żadnej karty przed pierwszym tasowaniem.

Sevens rule (zasada siódemek): Zasada w wielu grach na poziomie A-5 w odmianie lowball, zgodnie z którą gracz, którego najniższą kartą jest siódemka lub wyższa karta, po dobraniu powinien obstawić zakład, zamiast sprawdzać lub podbijać. W niektórych kasynach złamanie tej zasady skutkuje utratą przyszłych udziałów w puli, a w innych traci się udział całkowicie.

Shark (rekin): Gracz profesjonalny.

Shoe (but): Ukośny pojemniczek służący do przechowywania kart, które mają być rozdane, przeważnie używany w kasynach lub profesjonalnych turniejach pokerowych.

Shill: Pracownik kasyna, który gra pieniędzmi kasyna, aby uzupełnić liczbę graczy konieczną do prowadzenia gry.

Ship it: Kolokwialne wyrażenie używane do poinstruowania rozdającego, gdzie ma wysłać żetony przy realizacji wyjątkowo dużej puli; wyrażenie to (dosł. „wyślij to drogą morską”) pochodzi od potencjalnej potrzeby użycia frachtowca do pomieszczenia wszystkich żetonów.

Shootout: Format turnieju pokera, w którym ostatni gracz przy stole kontynuuje grę z innymi pozostałymi graczami z innych stołów. Każdy stół gra niezależnie od innych, co oznacza, że nie ma żadnej równowagi w trakcie eliminowania graczy. Taki format jest szczególnie popularny w europejskich pokerowych programach telewizyjnych, np. Ladbrokes Poker Million.

Short Buy: W pokerze bez limitu puli zakup żetonów za znacznie mniejszą kwotę niż ustalona maksymalna cena lub za mniej niż inni gracze przy stole mają w grze.

Short Stack: Stos żetonów, który jest stosunkowo mały w porównaniu do stawek, o które toczy się gra.

Shorthanded: Gra pokerowa rozgrywana przez około sześciu lub mniejszą liczbę graczy, w przeciwieństwie do gry full ring, w której zazwyczaj bierze udział dziewięciu lub dziesięciu graczy.

Short Odds: Wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia danego zdarzenia.

Showdown: Koniec rozdania i moment, w którym okazuje się, który z graczy wygrywa pulę. Jest to moment, w którym wszyscy gracze pozostali w grze odkrywają swoje karty.

Side Pot: Oddzielna pula utworzona do przypadków, w których jeden z graczy wchodzi za wszystko.

Siegfried and Roy: Para dam na ręce.

Sit and Go: Turniej pokera bez wyznaczonego czasu rozpoczęcia, który zaczyna się w momencie, gdy wszyscy niezbędni gracze wyłożą pieniądze. Jednostolikowe sit and go z dziewięcioma lub dziesięcioma graczami należą do typowych turniejów, ale gry wielostolikowe też są popularne. Zapisywane również jako sit n’ gos, a także na wiele różnych podobnych sposobów.

Skin: 1) Dobieranie karty. 2) Oszukiwanie.

Slow Play (powolna gra): Zbyt niskie licytowanie dobrej ręki, aby nie wystraszyć innych graczy, którzy mogliby zbyt szybko spasować. Tej taktyki używa się w celu zbudowania dużej puli bez zdradzania zbyt wielu informacji na temat własnej ręki. Jest to przeciwieństwo blefowania, w którym zbyt wysoko licytuje się słaby układ.

Slow Roll: Opóźnienie lub unikanie wyjawienia swojego układu przy showdown, co zmusza innych graczy do pokazania swoich układów wcześniej. Zabieg ten stosowany przy dobrej ręcę, która jest niemal pewnym zwycięzcą, nie jest postrzegany jako przejaw dobrego wychowania, ponieważ często daje innym graczom złudne nadzieje, że ich układy mogą wygrać, zanim nie odkryje się slow-roller, czyli osoba, która ten zabieg stosuje.

Small Blind (mała w ciemno, mała ciemna): Mniejsza z dwóch obowiązkowych stawek (ante) dodawanych do puli przed rozdaniem kart.

Smooth Call: Sprawdzenie zamiast podbicia zakładu przeciwnika.

Snake eyes (oczy węża): Para asów.

Snow: Granie bezwartościową ręką w celu zmylenia innych czyli blefowanie w pokerze dobieranym.
Wspomniana wyżej bezwartościowa ręka.

Snowmen (bałwany): Własne ósemki.

Soft-Play: Celowo łagodna gra w stosunku do innego gracza (np. wstrzymanie się od jego obstawiania lub podbijania, podczas gdy normalnie miałoby to miejsce).

Soixante-neuf: Sześćdziesiąt dziewięć po francusku. Określenie używane, gdy dwie widoczne karty gracza to szóstka i dziewiątka.

Splash The Pot: Niedbałe i niechlujne dorzucenie żetonów do puli. Przeważnie nie jest dozwolone, ponieważ krupier nie jest w stanie stwierdzić, ile postawiono.

Split: (i) Każda gra, w której pula jest podzielona pomiędzy więcej niż jednego gracza; używana w grach high/low oraz Chicago; (ii) pula, którą trzeba rozdzielić pomiędzy graczy mających dwie identyczne ręce.

Split Two Pair (dwie rozdzielone pary): W pokerze z kartami wspólnymi układ dwóch par, z których każda składa się z jednej karty własnej gracza oraz jednej karty wspólnej.

Spread: Różnica pomiędzy najmniejszym a największym zakładem przy stole.

Spread-Limit: Odmiana pokera, w której zakłady i podbicia muszą mieścić się w przedziale od stawki minimalnej do maksymalnej. Wielkość tego przedziału może się zmieniać w kolejnych rundach.

Squeeze: Powolne patrzenie we własne karty bez wycofywania ich ze stołu. Powszechny sposób szacowania kart w Hold’em.

Squeeze Play: Forma zaawansowanej gry, która opiera się na luźnej lub agresywnej reputacji jednego gracza oraz innego gracza, który zdaje sobie z tego sprawę i odpowiada na zagrania pierwszego. Trzeci z graczy podbija i tym samym „wciska” pierwszego gracza w drugiego, stwarzając dla drugiego gracza niewygodną sytuację, w której nie jest on na tyle mocny, aby sprawdzić ponowne podbicie, ponieważ jego wymagania są przeważnie niższe w stosunku do pierwotnie podbijającego niż do przebijającego.

Stack (stos): Całkowita ilość żetonów i gotówki, którą gracz posiada w danym momencie gry.
Zestaw 20 żetonów o tym samym nominale, przeważnie ustawionych w kolumnie.

Stacking the deck: Rozdający celowo układa karty na swoją korzyść podczas tasowania.

Stakes (stawki): Określenie kwoty, którą trzeba wpłacić, aby wejść do gry i o którą można podbijać. Na przykład, w gra „low stakes” (o niskie stawki) stawka wejściowa może wynosić 10 dolarów, a maksymalne podbicie – 1 dolar.

Stand Pat: W pokerze dobieranym granie pierwotną, niezmienioną ręką bez dobierania, zarówno w formie blefu lub w wyniku przekonania, że jest to najlepsza ręka.

Starting Hand (ręka startowa): Pierwsze karty rozdane w dowolnej grze pokerowej.

Steal (kradzież): Blef na późnej pozycji, mający na celu wykradzenie (steal) puli ze stołu najwyraźniej składającego się ze słabych rąk.

Steam: Reagujący nerwowo, na tilcie. Zob. Tilt.

Stop and Go: Stop and go lub stop‘n’go występuje w sytuacji obstawiania przeciw graczowi, który uprzednio podbił lub wykazał podobny przejaw agresywnego. Na przykład: Preflop, Bill sprawdza, a Tom obstawia, Bill tylko sprawdza. Na flopie Bill ponownie obstawia przeciwko Tomowi. Bill właśnie zademonstrował grę stop‘n’go.

Straddle Bet: Najczęściej trzecia (lub późniejsza) ciemna na żywo, która przeważnie stawiana jest przez gracza z pozycji bezpośrednio następującej po ciemnych (UTG), ale może też być postawiona przez któregokolwiek z graczy przy stole (Missisippi Straddle).

Strategy card: Karta portfelowa, której przeważnie używa się jako pomoc przy strategiach pokerowych w grach online i w kasynach.

Streak: Ciąg niezwykle dobrych kart.

Street (ulica): W pokerze Stud oraz Hold’em runda, w której każdy gracz dostaje po jednej karcie. Na przykład piątą kartę rozdaną każdemu graczowi określa się mianem piątej ulicy (Fifth Street).

String Bet: Sprawdzenie w jednym ruchu oraz późniejsze podbicie w kolejnym lub sięgnięcie po więcej żetonów bez mówienia o kwocie, o jaką chodzi graczowi. String bety są zabronione w kasynach publicznych. Gracz może (i powinien) bronić się przed zarzutami o string bet, ogłaszając swoje zamiary zanim przesunie żetony. Należy zwrócić uwagę, że popularne sformułowanie „Sprawdzam, wchodzę…” jest właśnie przykładem string bet.

Structured: System podbijania określany jako structured polega na tym, że rozpiętość między nminimalnym a maksymalnym podbiciem może zmieniać się z rundy na rundę.

Stuck: Przegrywanie.

Stud: Odmiana pokera (z otwartymi kartami).

Suicidal King (samobójczy król): Król kier nazywany tak, ponieważ wydaje się, że przebija sobie głowę własnym mieczem.

Suited Cards: Karty tego samego koloru na ręce. Gracz posiadający ich wystarczająco dużo ma duże szanse na ułożenie koloru.

Sweeten the pot: Podbicie (podniesienie stawki).

Suited Connectors: Karty ułożone w kolejności w tym samym kolorze na ręce.

Super Satellite (supersatelita): Wielostolikowy turniej pokera z nagrodą w postaci darmowego udział w turnieju typu satelita lub w turnieju, w którym wszyscy finaliści otrzymują wejście do większego turnieju.

T

Tab: Pozostawanie w grze, granie nadal lub zaciąganie kredytu.

Table (stół): 1) Powierzchnia, na której prowadzi się grę. 2) Grupa osób biorących udział w grze.

Table stakes (stawki stolikowe): Gracz nie może dodać do puli więcej pieniędzy niż miał na początku rozdania, jak również nie może dorzucać więcej do puli po zakończonym rozdaniu. Jednak pomiędzy rozdaniami gracz może dokupić i dorzucić do własnej puli, jeśli suma tej operacji nie przekracza maksymalnej stawki wejściowej.

Tapped, Tap City: Przegranie wszystkich pieniędzy.

Tell: W pokerze jest to wyczuwalna zmiana w zachowaniu gracza pozwalająca ocenić wartość kart na jego ręce. Gracz zyskuje przewagę, gdy potrafi zaobserwować i zrozumieć znaczenie tella innego gracza, szczególnie jeśli przekaz jest nieświadomy i łatwy do odczytania. Niekiedy gracz może robić to umyślnie, by wprowadzić w błąd przeciwników, aby ci błędnie ocenili sytuację gracza na jego korzyść.

Texas Holdem Poker: Odmiana pokera, w której gra się pięcioma kartami wspólnymi (community cards) oraz dwiema kartami własnymi (hole cards) po to, by skompletować najlepszy pięciokartowyukład. Zwany również hold’em.

Third man walking: Określenie gracza w grze na pieniądze, który wstaje od stolika po odejściu od niego dwóch lub więcej graczy. W kasynach gdzie obowiązuje zasada third man walking, gracz taki może być zobowiązany do powrotu na swoje miejsce w ciągu 10 minut lub w następnej kolejca rozdań, w przeciwnym razie traci miejsce w grze, jeśli są inni oczekujący.

Third Pair (trzecia para): W grach z kartą wspólną dobranie do pary trzeciej najwyższej karty spośród kart na stole.

Three bet, Three betting: Bycie pierwszym graczem, który obstawia zakład po raz trzeci. Jeśli przykładowo Bob otwiera licytację za 10 dolarów, Mary podbija do 20 dolarów, to jeśli Ted podbije na 30 dolarów, wtedy mówimy o zakładzie „three bet”.

Three of a kind (trójka): Trzy karty własne o tej samej wartości.

Three pair (trzy pary): W grze siedmiokartowej, np. seven-card stud czy Texas hold’em, istnieje możliwość posiadania trzech par kart, mimo że grać można tylko dwiema z nich, jak w standardowym układzie pięciokartowym. Jest to ironiczne określenie w sytuacji, gdy gracz ma układ złożony z trzech par. Warto zauważyć, że w Omaha hold’em istnieje podobna możliwość „posiadania” czterech par.

Throwing A Party: Sytuacja, w której kilku luźnych lub niedoświadczonych graczy dokonuje znacznych wkładów finansowych do puli.

Ticket (bilet): Żargonowy termin oznaczający kartę. „Daj mi bilet, krupierze”.

Tight (ostrożny, o graczu): Gracz prowadzący konserwatywny styl gry, bardzo oszczędny w wydawaniu swoich żetonów i mający wysokie wymagania co do rąk startowych.

Tilt: Styl gry znacznie poniżej swoich możliwości, przyjęty na ogół z jakiegoś powodu, nieprzypadkowo. Może się do tego przyczynić pechowy zakład, jakakolwiek nieprzyjemna sytuacja lub niekorzystna gra.

To go: Termin określający kwotę, jaką gracz zobowiązany jest wpłacić, by pozostać w grze, "Alice was deciding whether to call now it was $50 to go." („Alice rozważała dalsze obstawianie przy stawce 50 dolarów.”)

Toke: W kasynach działających w realu toke napiwek dla rozdającego od gracza wygrywającego pulę. Napiwki takie często stanowią duży procent dochodów krupiera.

Top kicker: W grach pokerowych z kartą wspólną top kicker to najwyższa możliwa karta w danym rozdaniu. Zwykle jest to as, ale jeśli as jest na stole będzie to król lub karta niższa. Jeśli ma się top pair na ręce, top kicker często wystarcza na wygranie układu w Texas hold’em.

Top pair (najwyższa para): W kartach pokerowych z kartą wspólną top pair to para kart składająca się z jednej karty własnej i najwyższej karty wspólnej. Por. second pair, bottom pair.

Top two: Para kart własnych odpowiadająca dwóm najwyższym kartom z flopa.

Trey: Karta z numerem 3. Personel kasyn nazywa tę kartę „trey of clubs” (trójką trefl).

Trips: Sytuacja, w której jedna z kart własnych gracza w Texas hold’em wraz z dwiema kartami wspólnymi tworzy pokerową trójkę (trzy karty o tej samej wartości). Trips różni się od układu, w którym trójka składa się z pary kart własnych i karty rozdanej na flopie. : Trzy karty o tej samej wartości (trójka). Por. set.

Tuna (tuńczyk): Inne określenie słabego gracza. Por. fish.

Turn: Czwarta karta rozdawana w grach z kartą wspólną, takich jak Hold’em czy Omaha (znana również jako Fourth Street).

U

Under the gun: Pozycja gracza znajdującego się bezpośrednio na lewo od graczy stawiających w ciemno w Texas hold’em czy Omaha hold’em. Gracz znajdujący się na tej pozycji musi wykonać pierwszy ruch w rundzie licytacji.

Under-Raise: Podbicie za mniej niż w poprzednim zakładzie, jeśli gracz wchodzi za wszystko (stawia wszystkie swoje żetony). Nie pozwala to na robienie zakładów tym, którzy już to zrobili. Warto traktować „under-raise” jako sprawdzenie.

Underdog: Underdog lub dog (pies) to gracz mający mniejsze szanse na wygraną niż inny gracz. Termin często używany, gdy o takich szansach mówi się w otwarty sposób. Być może Harry blefował, ale jeśli naprawdę miałby wtedy króla, ja miałem na ręce tylko doga 4-1, więc spasowałem.

Up: Określenie wysokości karty do opisania układu pokerowego, odnosi się do układu dwóch par, biorąc pod uwagę wyższą z nich. Na przykład rękę Q-Q-8-8-5 można określić jako „queens up”.

Upcard: Karta odkryta (zwykle w grach z kartami otwartymi, ale również w grach z kartami wspólnymi).

Unglued: Reagujący nerwowo, na tilcie. Zob. Tilt.

Up the ante: Podnoszenie stawki. Termin używany również często poza pokerem.

UpHill (pod górkę) : Wyciągnięcie najgorszego układu i próby zwiększania szans na wygraną.

V

Value bet: Zakład postawiony przez gracza, który chce by go sprawdzono (w przeciwieństwie do blefu lub zakładu zabezpieczającego). Na ogół stawiany przez gracza, który ma układ kart z dużymi szansami na wygraną lub dobrał bardzo dobre karty i chce zwiększyć swoje udziały w puli przez zmuszenie przeciwników do postawienia więcej niż wynosił jego zakład.

Vig, vigorish: Napalony, nie mogący usiedzieć na miejscu.

W

Wake up: „Wake up with a hand” (obudzienie się z kartami na ręce) oznacza zauważenie mocnej ręki startowej, często gdy przed graczem już toczy się licytacja.

Walk: Walk to sytuacja, w której wszyscy gracze pasują przed dużą ciemną.

Walking Sticks (laski): Para siódemek na ręce.

Wash: Mieszanie talii poprzez położenie kart na stole i mieszanie ich. Rozdający może to zrobić przed potasowaniem kart. Analogiczne określenie to „shimmy”.

Washed (out): Termin opisujący gracza, który na pewnej przestrzeni czasu przegrał wszystkie swoje pieniądze.

Weak Ace (słaby as): As ze słabym kickerem (np. czwórką). Również: „small ace” (mały as), „soft ace” (miękki as), „ace-rag”.

Whale (wieloryb): Słaby gracz mający dużo pieniędzy do stracenia.

Wheel (koło): Strit 5-high (A-2-3-4-5) z asem jako najniższą kartą. W odmianie pokera deuce-to-seven lowball jest to najlepsza niska ręka (2-3-4-5-7).

Whipsawed (lub Sandwiched): Usadowiony między dwoma innymi graczami, którzy raz za razem podbijają zakłady jeden przeciw drugiemu. Stawia to go w sytuacji, w której musi wybierać, czy współzawodniczyć z tymi graczami, czy też nie.

White (biały): Kolor najczęściej używany do oznaczenia żetonu o najniższym nominale, zwykle równowartość stawki stołu i/lub minimalnej. Żetony zakupione w kasynie zwykle zawierają więcej białych niż czerwonych czy niebieskich.

Wild Card (karta uniwersalna): Karta, która może służyć jako dowolna karta w talii (zwykle jest to dżoker).

Window Card: Karta odkryta w grze stud poker. Pierwsza karta w grze z kartami otwartymi (stud) nosi nazwę „door card”. W grach Texas Hold’em i Omaha, „window card” jest pierwszą kartą odkrytą, gdy rozdający wykłada trzy karty na flopie.

Wrap: W Omaha hold’em karty dobrane do strita otwartego, składające się z dwóch kart wspólnych i trzech lub czterech kart własnych gracza. Gracz z układem 3-4-5-A przy kartach wspólnych 6-7-K posiada „wrap”, ponieważ dowolna 3, 4, 5 lub 8 utworzy strita. Układ 4-5-8-9 również będzie dobraniem do strita, ale określa się go mianem „big wrap” (wielki wrap), ponieważ ma on dwadzieścia, a nie trzynaście outów i nie ma szans na niższego strita (idiotyczna końcówka).

W.S.O.P. : Zawody World Series Of Poker. Coroczny turniej odbywający się w The Rio Casino w Las Vegas. Jego finałowym wydarzeniem jest gra w No Limit Texas Hold’em ze stawką wejściową 10 000 USD.

X

Xylophone (ksylofon): 1) Strit z kartami od numeru 2 do 6, zwany tak od rosnącej skali tego instrumentu. Nazwa ukuta przez gracza nazwiskiem Fraser na określenia przewagi ręki nad kołem. Szczególnie silny w podwójnym flopie w grze Omaha high-low.
2) Ręka startowa w grze Omaha złożona z kart 3-4-5-6.

Y

Y.B.A. : You’ll Be Alright, wyrażenie oznaczające, że jeśli gracz będzie grał nadal w ten sam sposób, to wszystko będzie dobrze. NIE oznacza jednak, że na pewno nie przegra.

Z

Zzzzzzzz: Wyrażenie często spotykane na czatach do wyrażenia niezadowolenia z gracza grającego powoli.